Bir inşaat alanı iç dünyam. Yıkılan duvarlar, yenilenen çitler, değişen eşyalar, bir yandan veda, bir yandan kutlama… kahkaha ve gözyaşının bir arada aktığı o nadir, küçük nefesler ve özlediğim ışık gözlerimdeki. Kaz ayakları yüzümün hataları gibi görünmüyor şu an, hak ettiğim katlanmalar onlar, gülüşün doğallığından, gerçekliğinden gelen.